گرچه احوال ما پریشان استگرچه این لحظه‌ها نفس‌گیرند سروها بر زمین نمیفتند نخل ها ایستاده می‌میرند *"صالِحٌ بَعْدَ صالِحٍ" یعنی این علم بر زمین نمیفتد سر ما روی دار هم برود از دل ما یقین نمیفتد *کشوری ایستاده بین غبار کوچه‌ها غرق بوی باروت است گر شکسته‌ست شاخهٔ زیتون آن‌که نشکسته‌است بیروت است *خم به ...

برادر جان، ببین در خون و آتش مام میهن راتفاوتهای بغض دوستان و بغض دشمن راجهان بازیچهی لبخند و تزویر است، باور کنکه گاهی پنبه راحت میبُرد حلقوم آهن رابپرس از دختران مرده، تاریخ جهالت راتپشها در سکوت گورها، هنگام مردن رابپرس "آزادی زن در نگاه غرب" یعنی چه؟نخواهی یافت در انبارهای کاه، سوزن رامپندارند ا...

بغض ها در سینه اما فرصت فریاد نیستروضه خواندن در کنار این حرم آزاد نیستباد مویم را پریشان میکند مانند آن__پرچمی که روی گنبد در مسیر باد نیستاشکهایم راه سقاخانه را گم کرده اندحاجتی دارم ولیکن پنجره فول

نام مارا نوشته اند "غلام" ، نام فامیلمان "امام رضا"به دل ماست روح "امام حسین" ، به تن ماست جان "امام رضا"مادرم جای شعر لالایی ، همه شب از کرامتش میگفتپدرم زیر گوش من خوانده ، لابه لای اذان امام رضا ک

عرض تسلیت به برادر عزیزم مداح مخلص و بی ریای اهل بیت(ع) "کربلایی رضا شیرزادفر" که در سفر زیارت اربعین ۹۸ داغدار عزیزانش شد.به نیابت از همسر شهیده ی برادر عزیزم تو پیاده روی اربعین قدم زدیم و این شعر ن

هوای شهر نسیم پیمبری داردچقدر عطر گلاب معطری داردچه عاشقانه ملائک به هم خبر دادندکه این پسر قدم عشق پروری داردامیدوار به فردای بهتری شده ایمزمانه در سر خود فکر بهتری داردنشسته اند به راهش همه پیمبرها

سپیده سر زد از بیت امام عسکری امشبکرم می آید از سوی شما از هر دری امشبملائک گرم ذکر یا حسن هستند از ماتمولی روح پدر مشغول ذکر دیگری امشبکه ای جان پدر ، ای نور امیدم بیا باباکه در روی تو میبینم جمال حی

سربلند... دلم می خواست آتش، مثل باران مهربان باشد و یا حداقل انسان کنارش در امان باشد دوباره بغض سردرگم درون سینه می پرسد چرا باید کسی جانش فدای دیگران باشد؟ میان شعله ها سخت است جانت را بسوزان

بچه های فاطمه.. با غرور چشمهایت ، چشمهایم جان گرفت سینه ام می سوخت اما ناگهان باران گرفت مادرت آنجا نبود اما دم جان دادنت فاطمه آمد سرت را بر سر دامان گرفت بچه های فاطمه چون پهلوانان می روند در

نیمه شب شعله به مهمانی در می آید اشک آتش به سر هیزم تر می آید کوچه را دود گرفت و وسط آتش ها پشت در حضرت زهرا به نظر می آید روضه خوان کیست؟امامیست که چون ابراهیم مثل خیری ست که در دامن شر می آید روضه خ

گوشوارم را بگیر انگشترش را پس بده آه ، تنها دلخوشی دخترش را پس بده موی بابا را رها کن ، گیسوی من را بکش هر چه میخواهی بزن اما سرش را پس بده چشمهایش پر ز خاکستر شده ، نشناختم لطف کن مژگان چشمان ترش

از اربعین جا ماندم اما از نگاهت نه از کاروان جا ماندم اما از سپاهت نه حالا که بین زائرانت نیستم ، آیا بیرون شدم از سایه ی مهر و پناهت؟ نه نوکر در این خانه باشد آبرو دارد فرق است بین رو سفید و رو س

دیدم وسط باغچه پرپر شدنت راپامال لگدهای مکرر شدنت را بین در و دیوار گلاب از تو گرفتندزهرا ، همه دیدند معطر شدنت را با کشتن یک سوم سادات ، گرفتنداز چهره ی تو لذت مادر شدنت را یا مُنْهَدَةَ الرُکْنْ من

من در بساطم سوز دارم ، آه دارمبر شانه ام کوه غمی جانکاه دارمپاییز آمد لرزه بر جان من انداختدر سینه ی خود داغ کرمانشاه دارم  بر شانه ی سنگین

کاش بیدارم کنی ، پایان دهی کابوس رابا حضورت زنده کن این مرده ی مأیوس را یوسف گمگشته باز آید به کنعان ، ای خدابیشتر کن شعله ی امید این فانوس را&nb

بنده ای که فراتر از بنده استدختری که چو ماهِ تابنده استهمسری مثل او نبوده و نیستمادری که پناه فرزند استما همه ریزه خوار فاطمه ایمشاهد حرف من خداوند اس